INSPIRATIE EN MOTIVATIE

Architectuur, landschap en mensen zijn voor mij inspiratiebronnen en dan vooral de invloed van deze drie op elkaar. Mensen hebben invloed op de inrichting van het landschap, van een dorp of stad. Dit bepaalt hoe onze omgeving er uit komt te zien en dat is weer van invloed op onszelf.

Iedere tijd heeft zijn eigen handschrift en stijl. Kerken stonden vroeger te midden van huizen en dat bepaalde de skyline van het landschap. Al heel lang verrijzen er in de steden grote gebouwen, waardoor de skyline van een stad er anders uit is gaan zien. De ordening, het ontwerp, het materiaalgebruik en de plaats waar een gebouw staat, bepalen het resultaat. Dit boeit en inspireert mij.

In de provincie Groningen is de invloed van de mensen op het landschap en de architectuur zichtbaar en voelbaar. We halen gas uit de bodem, waardoor er aardbevingen in het gebied ontstaan. Daardoor ontstaat schade aan huizen en gebouwen. De mensen brengen eigenlijk schade toe aan zichzelf. Economie is de drijfveer. Vanuit deze gedachte heb ik mijn ‘Huizen op pootjes’ gemaakt, soms op fragiele pootjes – maar wel sterk – en soms op stevige pootjes.

Water was vroeger een andere bedreiging. Om droog te kunnen wonen hebben mensen hun huizen op terpen en wierden gebouwd. Nu worden we door onze dijken beschermd. Mijn ‘Huizen op pootjes’ met laddertjes zijn er een symbool van dat we droge voeten kunnen houden. Of zouden het vogelkijkhutten zijn?

Voor mij zijn vlakken, vlakverdeling, ritme en herhaling van ritme van belang. Ik houd ervan om zo min mogelijk details weer te geven. Soms kijk ik met een knipoog naar de werkelijkheid. Naast de strakke vormgeving van mijn werk streef ik naar gelaagdheid en een verweerd uiterlijk.